Op deze mistige zaterdagmorgen mocht de JO11-2 in alle vroegte aantreden tegen Monfoort’19 JO11-2. Deze tegenstander was in de 1e fase gepromoveerd naar de hoofdklasse en nu weer terug in de 1e klasse. Toen de tegenstander arriveerde in de bagger van veld 4 zagen we dat zij een voordeel zouden hebben in het fysieke. Jongens die allemaal net wat groter en potiger waren dan de meeste van onze helden. Om 8:30 klonk het 1e fluitsignaal en ging de bal rollen.
Al snel werd duidelijk dat de bezoekers een niveautje hoger hadden geacteerd. Het snellere handelen en vooral het iets scherper/gehaaider zijn betaalde zich direct uit. Het 1e foutje achterin werd direct bestraft met een doelpunt tegen. In het tweede deel van de 1e helft hetzelfde spelbeeld. De thuisploeg die de kansen wel kreeg maar niet benut tegenover een tegenstander die dat wel deed. Zo keken we tegen een 0-3 ruststand aan.
Na de pauze volgde er wat omzettingen in de veldbezetting. Vooral in de verdediging was dat goed te merken. Doordat de bezoekers geen vuist meer konden maken kregen de voorwaartsen wat meer kansen. Hieruit konden we de 1-3 aantekenen. VEP kreeg meer en meer grip op de tegenstander. Niet veel later viel dan ook de 2-3. Als een groggy bokser hingen de bezoekers in de touwen. De thuisploeg ging dolenthousiast op zoek naar de gelijkmaker. In die gretigheid werd het helaas net voor tijd verrast in de omschakeling. De bezoekers tekenden net voor tijd de 2-4 aan en gooiden daarmee de wedstrijd in het slot.
De wijze les van vandaag, het snellere handelen en scherper zijn, moeten we vooral meenemen naar de volgende wedstrijd die over een maand pas gaat plaatsvinden. Dan komt de buurman op bezoek. Een wedstrijd met een speciale lading voor sommige spelers.