Er viel vandaag een hoop te genieten tijdens de Woerdense derby tussen de beide JO11-“reserveteams” van VEP en Sportlust. Tenminste, als je een rood-witte supporter was. De zwart-witten stonden er na afloop beduusd bij.

Nadat eerder een ietwat geflatteerde nederlaag tegen het derde team van de buren werd geleden, stond vandaag de wedstrijd tegen team 2 op het programma.

Het werd een “oneerlijke strijd”. De trotse koploper zonder puntverlies tegen de puntloze nummer laatst. Nog voordat we onze borst goed nat konden maken, was de strijd eigenlijk al beslist. De bal ging razendsnel van links naar rechts en de bezoekers legden feilloos de zwakke punten van de VEPPERS bloot. De thuisploeg kon het hoge tempo niet volgen en al snel stond er bij het eerste pauzemoment al een stand van 0-4 op het bord.

Deze tegenstander had naar mijn mening nooit uit de hoofdklasse mogen degraderen en bleek duidelijk vier maten te groot. Het hogere baltempo en de handelingssnelheid waren de grootste bottlenecks bij de VEPPERS. Het harde werken van sommige spelers kon die gebreken niet compenseren.

Na het laatste fluitsignaal stond er een 1-12 eindstand op het bord. Geen geflatteerde uitslag deze keer, maar een harde realiteitscheck.

De komende drie wedstrijden zullen de punten tegen “mindere” tegenstanders binnen moeten komen om handhaving op dit niveau te bewerkstelligen. Dat dit nog een hele kluif gaat worden, staat buiten kijf.