Met een zonnetje dat heerlijk scheen mocht de JO11-2 zich vandaag opmaken voor de uitwedstrijd tegen vv Kamerik JO11-1. De thuisploeg is een oude bekende want in de vorige fase werd er nipt van hun gewonnen. Die wedstrijd stond bol van de gemiste kansen voor Kamerik. De JO11-2 was toen ietwat gelukkig dat het vizier van de Kamerikers niet op scherp stond. Ook vandaag bleek dat ze dat probleem nog hadden opgelost.
Om 09:30 werd er afgetrapt met een aangename temperatuur. Of het daaraan lag dat de heren er zin in hadden zullen we nooit kunne achterhalen, maar vanaf het eerste fluitsignaal ging het in de hoogste versnelling heen en weer. Na een kwartier werd er voor de time-out gefloten. In de verstreken tussentijd werden beide doelen hevig onder vuur genomen. De precisie was voor beide teams zoek. Deze werd ook niet gevonden in de restende 15 minuten van de 1e helft.
De 2e helft was een copy van de 1e. Heel veel kansen over en weer. De tussenstand had zomaar 8-8 kunnen zijn. De beste kans was echter voor VEP waar er met 3 man op de keeper werd afgegaan. Door zelf te schieten werd de kans niet omgezet in een doelpunt. Aan de andere kant miste er een rode cape, onderbroek en een grote S bij onze keeper. Daan die geheel in het blauw was gekleed wierp zich op als een soort muur. De aandacht voor verdedigingslinies in de afgelopen dagen moeten echt een inspiratiebron zijn geweest. Waar de Atlanktikwall, Maginotlinie en Siegfriedlinie uiteindelijk omver werden geworpen bleef die van JO11-2 staan als een huis. Waar paal, lat, naast en over geen uitkomst konden bieden, stond daar onze “Superdaan”. Hij was werkelijk niet te passeren vandaag. Dit gezegd hebbende zonder onze andere verdedigers tekort te doen.
De wedstrijd eindigde in een “NIET bloedeloze” 0-0. Dat dit een redelijk aparte uitslag in een JO11 wedstrijd is, mag gerust benoemd worden. De mannen van de JO11-2 hebben keihard gewerkt vandaag voor dit resultaat en verdienden alleen daarom al het puntje. Volgende week is er iets recht te zetten tegen Siveo.